بزرگ کردن ساق پا با عمل پروتز بهتر است یا تزریق چربی؟

پروتز ساق پا

بیشتر افراد دوست دارند که ساق پایی ظریف؛ زنانه؛ پر و طبیعی داشته باشند که نه تنها قوی و محکم به نظر برسد بلکه خوش تراش نیز باشد. اما گاهی با وجود تمرینات ورزشی و رژیم‌های غذایی بسیار سخت نیز نمی‌توان پاهایی خوش فرم داشت. حتی با انجام تمریناتی که فقط بر روی ماهیچه سازی قسمت پایینی پا تمرکز می‌کنند نیز نمی‌توان اطمینان داشت که ساق پا خوش حالت خواهد شد. به همین دلیل بیشتر افراد سعی می‌کنند تا با پروتز ساق پا عضلات خود را تقویت کرده، قسمت‌های لاغر پا را پر نموده و به آن فرم بدهند. پروتز یا تقویت مچ پا یک عمل جراحی است که در آن تلاش می‌شود تا عضلات تقویت نشده‌ی مچ پا خوش فرم و متناسب شوند. عمل پروتز ساق پا به دو صورت تزریق چربی و یا استفاده از پروتزهای سیلیکونی انجام می‌شود.

پروتز ساق پا چگونه انجام می‌شود؟ 


چگونگی پروتز

روش‌های متفاوتی برای بزرگ کردن ساق پا وجود دارد. در این بخش به پروتز (کاشت) ساق پا اشاره می‌شود.

بیهوشی

این جراحی معمولاً تحت بی حسی موضعی یا مسدود کردن عصب‌ها انجام می‌شود.

نحوه‌ی عمل جراحی 

پروتز ساق پا با جایگذاری بافت پروتز صورت می‌گیرد. برای جایگذاری ایمپلنت در پشت زانو در قسمتی که زانو خم می‌شود برشی ایجاد می‌شود. به دلیل جایگذاری عمیق بافت پروتز به هیچ وجه قابل تشخیص نخواهد بود. سایز و اندازه و حالت پروتز باید قبل از جراحی و با معاینه و اندازه گیری پا مشخص شود. همانند پروتز سینه سایز و اندازه‌ی پروتز ساق پا نیز باید قبل از جراحی و با توجه به قابلیت کشش پوست و سایز پا ارزیابی شود. ایمپلنت‌های بسیار بزرگ ممکن است جلوی خون رسانی به پوست یا کل پا را بگیرند. زنان معمولا با جایگذاری یک پروتز در قسمت میانی ساق پا به نتیجه‌ی مورد نظر خود می‌رسند در حالی که مردان به 2 پروتز در قسمت‌های میانی و جانبی پا احتیاج دارند. به طور معمول پروتز قسمت میانی بزرگ‌تر از پروتز قسمت جانبی می‌باشد.

اقدامات بعد از جراحی

  • با وجود این که بیماران در همان روز جراحی قادر به راه رفتن هستند اما باید تا یک هفته استراحت داشته باشند. همچنین در برخی موارد بیماران باید تا 3 هفته بعد از جراحی از پاشنه استفاده کنند.
  • درد ناشی از جراحی معمولاً تا 2 الی 3 روز بعد از جراحی کاهش پیدا می‌کند و فرد می‌تواند بعد از یک هفته به فعالیت‌های روزانه‌ی خود بپردازد.
  • بیمار باید تا 3 هفته بعد از جراحی از دویدن پرهیز کند.
  • زخم‌های ناشی از جراحی با مرور زمان و به دلیل این که در قسمت چین خوردگی پوست ایجاد شده‌اند از بین خواهند رفت.

مشکلات 

در جراحی پروتز ساق پا در صورتی که نکات قبل از جراحی به خوبی رعایت شوند و پروتز در اندازه‌ی مناسب باشد هیچ گونه مشکلی پیش نخواهد آمد و روند جراحی به راحتی طی می‌شود. در صورتی که پروتز استفاده شده برای فرد بزرگ باشد و یا برای یک ساق پای ظریف پروتز زیادی استفاده شود ممکن است فرد دچار سندرم کمپارتمان و یا بیرون زدگی پروتز شود.

روش تزریق چربی برای بزرگ کردن ساق پا چگونه است؟ 


روش تزریق چربی

جراحی بزرگ کردن ساق پا به کمک تزریق چربی معمولاً تحت بیهوشی کامل انجام می‌شود و دو تا سه ساعت زمان می‌برد. برای این جراحی در ابتدا بافت چربی از قسمت‌هایی از بدن که بیمار مایل به آن است خارج می‌شود سپس این چربی خارج شده برای تزریق به مچ پا و فرم و اندازه دادن به آن آماده می‌شود.

 چه افرادی می‌توانند به کمک تزریق چربی پروتز ساق پا انجام دهند؟ 

برای پروتز پا به کمک چربی فرد باید در سلامت کامل باشد و از سیگار استفاده نکند چرا که بافت چربی به خوبی با دیگر بافت‌های بدن افراد سیگاری پیوند نمی‌خورد.

 مزایای تزریق چربی به ساق پا چیست؟

تزریق چربی باعث می‌شود تا ساق پا هم در قسمت میانی و هم در قسمت‌های کناری پر به نظر برسد. این نوع جراحی برای بیمارانی که ساق پای کوچکی دارند و از ظاهر آن راضی نیستند بسیار مناسب است.

فرایند تزریق چربی به ساق پا چقدر زمان می‌برد؟ 

تزریق چربی به ساق پا به طور معمول یک ساعت زمان می‌برد.

آیا تزریق چربی به ساق پا جای زخم به جا می‌گزارد؟ 

از آنجایی که در فرایند تزریق چربی پزشکان از به روز ترین تکنولوژی‌ها در زمینه‌ی پزشکی استفاده می‌کنند معمولاً جای زخم ناشی از بریدگی قابل تشخیص نخواهد بود. همچنین این بریدگی‌ها در قسمت پشت زانو و در جایی که پوست دچار چین خوردگی می‌شود به وجود می‌آیند تا کمتر در معرض دید باشند.

چربی قابل تزریق به پا از کجا تأمین می‌شود؟

جراحی پروتز پا به کمک تزریق چربی فرایند بسیار ویژه‌ای است چرا که چربی مورد نیاز برای تزریق از بدن خود فرد تأمین می‌شود. در این فرایند چربی مورد نیاز به آرامی از قسمت‌های اهدا کننده مانند باسن، لگن و یا ران‌ها خارج  شده و قبل از تزریق جدا سازی و تصفیه می‌شود و بعد به آرامی و با احتیاط به ساق پا تزریق می‌گردد.

بافت چربی چگونه به ساق پا تزریق می‌شود؟ 

برای تزریق چربی به ساق پا پزشک بریدگی کوچکی را در چین خوردگی‌های پشت هر دو زانو ایجاد کرده و در قسمت زیرین فاشیای ساق پا حفره‌هایی ها را ایجاد می‌کند. سپس به آرامی چربی را تزریق کرده تا ساق پا به اندازه‌ی مورد نظر برسد.

 در طول دوران نقاهت بعد از جراحی چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ 

در بسیاری از بیماران افراد یک تا دو هفته بعد از تزریق چربی می‌توانند فعالیت‌های خود را از سر گیرند. در طول هفته‌ی اول بعد از جراحی بیمار باید از جوراب‌های کشی مخصوص استفاده کند و تا حد ممکن بر روی پای خود نایستد. همچنین بعد از گذشت شش هفته از جراحی بیمار می‌تواند فعالیت‌های سنگین و ورزش خود را ادامه دهد.

چه مدت بعد از جراحی نتیجه‌ی نهایی آن مشخص خواهد شد؟ 

نتیجه‌ی پروتز ساق پا بلافاصله بعد از تزریق بافت چربی قابل مشاهده خواهد بود همچنین تورم ناشی از جراحی بعد از گذشت 3 ماه از بین خواهد رفت و بیمار نتیجه‌ی نهایی تزریق چربی را خواهد دید.

  انتخاب بهترین شیوه ی پروتز 


 قبل از انجام جراحی بیمار باید بین تزریق چربی یا جایگذاری پروتز سیلیکونی یک گزینه را انتخاب نماید. پروتزهای سیلیکونی معمولاً از سیلیکون‌های جامد ساخته شده‌اند اگر چه بیمار می‌تواند از ژل‌های سیلیکونی نیز استفاده کند. بر خلاف تزریق چربی ایمپلنت‌های سیلیکونی خطر نشت به دیگر قسمت‌های بدن را ندارند اما اگر در هنگام جایگذاری زیاد به سطح پوست نزدیک شوند ظاهری غیر طبیعی خواهند داشت. همچنین زنانی که از ژل‌های سیلیکونی برای پروتز سینه استفاده کردند دچار مشکلات بسیاری شدند. تزریق این ماده به ساق پا نیز می‌تواند مشکلاتی را نظیر پارگی بافت، نشت کردن به دیگر قسمت‌های بدن و در موارد بسیار نادر سرطان را در پی داشته باشد.

در بیمارانی که پروتز به کمک تزریق چربی را انتخاب کرده‌اند چربی مورد نیاز از دیگر قسمت‌های بدن آن‌ها مانند پهلوها، شکم، قسمت پایینی کمر، ران‌ها و باسن گرفته می‌شود و به کمک سوزن‌های مخصوصی به ساق پایشان تزریق می‌گردد. پروتز ساق پا به کمک تزریق چربی ساده‌تر است و در مقایسه با استفاده از ایمپلنت‌های سیلیکونی خطر کمتری را در پی دارد. اما در این روش امکان نامتقارن بودن پا بعد از تزریق وجود دارد و گاهی به دلیل این که بین 30 تا 60 درصد چربی تزریق شده توسط بدن جذب می‌شود فرد مجبور می‌گردد تا دوباره این جراحی را انجام دهد.

پروتز یا کاشت گونه: مراقبتها و نکات قابل توجه قبل،بعد و حین عمل

پروتز-گونه

لاغر شدن صورت یکی از عوارض رایج  بالا رفتن سن است. پروتز گونه یا عمل برجسته‌سازی گونه نوعی جراحی زیبایی است که بخش‌هایی از صورت را که در اثر گذر عمر لاغر و بی‌حالت شده است، دوباره برجسته و خوش فرم می‌کند. هرچه سن بالاتر می‌رود، تون عضلانی و چربی زیرپوستی کمتر می‌شود و گونه‌ها دیگر آن برجستگی و فرم دلنشین را ندارد. پروتز گونه عملی ایده‌‌آل برای افرادی است که صورت‍شان لاغر یا صاف شده است یا این که به دلیل نقص مادرزادی، آسیب دیدن صورت یا فرایند طبیعی گذر عمر گونه‌های خوش فرم ندارند. پروتز گونه در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف عرضه می‌شود و می‌توان آن را به گونه‌ای شکل داد که ساختار ضعیف صورت تقویت شود، نشانه‌های پیری محو شود و حالت لاغر و نزار از چهره رخت بربندد.

متقاضی ایده‌آل عمل گونه‌گذاری


اگر گونه‌هایتان به دلیل افزایش سن لاغر شده یا از ابتدا صاف و غیربرجسته بوده، متقاضی بالقوه جراحی کاشت گونه به شمار می‌روید. اگر به هر دلیلی، مانند ابتلا به بیماری نمی‌توانید جراحی انجام دهید، تزریق ژل جایگزین مناسبی برای برجسته کردن گونه‌ها خواهد بود.

انواع پروتز گونه


ایمپلنت گونه در ابتدا برای ترمیم نقص‌های مادرزادی صورت و آسیب‌های ناشی از سوانح و تصادفات به کار برده می‌شد. از پروتز سیلیکونی جامد در اصل برای ترمیم صورت پس از چنین سوانحی استفاده می‌شد. ایمنی پروتز گونه و موثر بودن آن برای زیباتر کردن چهره به اثبات رسیده است. ایمپلنت گونه از مواد سنتزی مختلفی ساخته می‌شود که از مواد نسبتاً سخت تا منعطف متغیر است. پروتز گونه در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف تهیه می‌شود و اکثر آنها را می‌توان مطابق ساختار خاص صورت شکل داد. پروتز‌های گونه‌ای که از هیدروکسی آپاتیت ساخته می‌شود با بافت طبیعی استخوان صورت یکی می‌شود و بنابراین به بخشی از ساختار گونه تبدیل می‌گردد. در مقابل، پروتزهای سیلیکونی را می‌توان در صورت رضایت‌بخش نبودن نتیجه برداشت، چون پروتزهای سیلیکونی با بافت صورت یکی نمی‌شود.

آمادگی قبل از جراحی زیبایی گونه


آمادگی-قبل-از-جراحی

قبل از آن که برای انجام جراحی زیبایی گونه تصمیم بگیرید، باید با جراح مشورت کنید. جلسه مشاوره فرصت مناسبی است تا انتظار خود از عمل گونه‌گذاری و نتیجه دلخواه خود را به جراح توضیح دهید. جراح نیز مراحل عمل برجسته‌سازی گونه و عوارض و خطرات احتمالی آن را توضیح می‌دهد. همچنین جراح مزایا و معایب انواع مختلف جراحی و پروتزهای ساخته شده از مواد گوناگون را اطلاع می‌دهد. اگر پروتز مصنوعی را انتخاب کنید، لازم است که آزمایش پوست را قبل از جراحی انجام دهید تا مطمئن شوید که نسبت به مواد به کار برده شده در آن حساسیت ندارید. همچنین جراح پرونده پزشکی‌تان را در این مرحله بررسی می‌کند تا مطمئن شود که جراحی کاشت گونه خطری ندارد.

همچنین قبل از عمل از صورت عکس گرفته می‌شود تا با عکس بعد از عمل مقایسه شود.

مراحل عمل جراحی پروتز گونه


جراحی پروتز گونه معمولاً در مراکز جراحی سرپایی یا در بیمارستان انجام می‌شود. کاشت گونه، بسته به نوع عمل و ایمپلنت انتخاب شده، سی دقیقه تا دو ساعت طول می‌کشد.
جراح برش را در محل مناسب می‌زند و فضایی خالی را برای جایگذاری پروتز ایجاد می‌کند. برش‌ها معمولاً داخل دهان یا زیر مژه‌های پایین زده می‌شود تا برش با خط مژه یکی شود و جلب توجه نکند. برش‌های زیرپوستی با بخیه جذبی بسته می‌شود، اما برش‌های روی پوست معمولاً با نخ بخیه دوخته می‌شود و لازم است که این بخیه‌ها بعداً کشیده شود.
محل جایگذاری ایمپلنت به نوع آن بستگی دارد. پروتزهای گونه‌ای (Malar) در ناحیه خارجی بالای گونه‌ها گذاشته می‌شود تا استخوان گونه بالاتر به نظر برسد. پروتز زیرگونه‌ای (Submalar) در ناحیه میانی یا پایینی گونه قرار داده می‌شود تا حالت لاغری ناخوشایند صورت از بین برود. هرچه سن بالاتر می‌رود، صورت لاغرتر می‌شود و بسیاری از افراد برای چاق کردن صورت خود و جوان‌تر به نظر رسیدن متقاضی عمل کاشت گونه می‌شوند. گاهی اوقات جراح توصیه می‌کند که تزریق چربی به جای جراحی پروتز گونه انجام شود، چون تزریق چربی حالت گردتر و طبیعی‌تری به گونه‌ها می‌دهد و در این عمل از بافت چربی بدن خود بیمار استفاده می‌شود. گاهی اوقات توصیه می‌شود که دو عمل پروتز گونه و تزریق چربی هم‌زمان انجام شود تا هر دو ناحیه اصلی گونه و استخوان گونه برجسته شود و به این ترتیب صورت جوان‌تر و زیباتر به نظر برسد.
بیمار علاوه بر بی‌حسی موضعی، داروی آرام‌بخش نیز دریافت می‌کند که باعث خواب آلود شدن وی می‌شود؛ البته می‌توان عمل گونه‌گذاری را تحت بیهوشی عمومی نیز انجام داد. درهر حال انتخاب روش بیهوشی به ناحیه تحت درمان و نوع پروتز بستگی دارد.
اگر قصد کاشت گونه دارید، بهتر است بدانید که عمل گونه‌گذاری را می‌توانید همزمان با دیگر عمل‌های جراحی پلاستیک صورت، مانند لیفت صورت، لیفت ابرو، رینوپلاستی (عمل زیبایی بینی) یا جراحی پلک انجام دهید؛ به این ترتیب جراح می‌تواند پروتز را از راه برش‌های ایجاد شده برای عمل‌های دیگر در گونه قرار بدهد.

مراقبت‌های پس از  عمل پروتز گونه


مراقبت-بعداز-پروتزصورت پس از کاشت گونه نیاز به پانسمان خارجی ندارد و می‌توانید بدون هیچ باند یا پانسمانی روی صورت به خانه برگردید. چسبی نیز روی صورت زده نمی‌شود.
صورت تا چند روز پس از گونه‌گذاری متورم است. گذاشتن کیسه یخ یا کیسه سبزیجات منجمد روی صورت به کنترل ورم در عصر/ شب جراحی کمک می‌کند. نگران جدا شدن یا جابجا شدن پروتزهای گونه نباشید، پروتز محکم در جای خود قرار دارد.
برش‌های کاشت گونه داخل دهان زده می‌شود و بخیه‌ها جذبی است. بنابراین نیازی به کشیدن بخیه نیست. برش‌ها زیر لب بالا زده می‌شود.
منع غذایی ندارید و می‌توانید مانند معمول غذا بخورید و بجوید. تنها نوع غذایی که در هفته اول پس از جراحی گونه ممنوع است، غذاهایی است که باید آنها را با دندان گاز بزنید و جدا کنید. بهتر است غذا را با کارد و چنگال تکه تکه کنید تا نیازی به گاز زدن نداشته باشید.
توصیه می‌کنیم در هفته اول پس از جراحی، صاف به پشت دراز بکشید و به پهلو یا روی شکم نخوابید.
از فردای روز عمل می‌توانید حمام بروید، دوش بگیرید و سر و صورت‌تان را بشویید. آقایان نیز می‌توانند اصلاح کنند.
دندان‌هایتان را می‌توانید مانند همیشه مسواک بزنید و نخ بکشید.
سطح فعالیت‌هایتان را در حدی که احساس راحتی می‌کنید و تحمل انجام آنها را دارید، نگه دارید. ورزش‌های سنگین را به یک هفته بعد از جراحی موکول کنید. از انجام دادن ورزش‌های تماسی پربرخوردی اجتناب کنید که در آنها احتمال لگد خوردن به صورت و آسیب دیدن پروتز وجود دارد.
پوست دور گونه و لب بالا پس از جراحی بی‌حس می‌شود. این بی‌حسی یک ماه پس از جراحی برطرف می‌شود.
اگر اثر داروهای بیهوشی یا آرام‌بخش از بین رفته است و تمرکز دارید، از فردای روز عمل می‌توانید رانندگی کنید.